Drugi krok ku płycie
Sam mastering można podzielić na dwa procesy – przygotowanie glassa i obróbka galwaniczna. W samym przebiegu przygotowania glassa możemy rozróżnić – glassmastering, weryfikację optyczną i testowanie glassa. Natomiast na obróbkę galwaniczną składają się sam proces galwaniczny, czyli powstanie matrycy oraz procesy oczyszczania powierzchni matrycy i proces mechanicznej obróbki matrycy.
Jednym z ważniejszych etapów nie tylko masteringu, ale całego procesu tłoczenia i jego końcowego efektu jest tworzenie matrycy na tzw. glassmasterze (szklanej płycie), popularnie zwane glassmasteringiem. Jej powstanie polega na pokryciu, płynną emulsją światłoczułą, uprzednio nałożonego i wysuszonego na glassie kleju. Po ponownym osuszeniu, w tym przypadku emulsji, naświetla się w niej, za pomocą światła lasera informacje, które mają być zawarte na przyszłej płycie. Naświetlona emulsja jest wywoływana. Po zmyciu światłoczułej substancji na glassmasterze pozostaje tylko naświetlona warstwa emulsji z danymi w kształcie spirali. W celu utwardzenia pozostałej warstwy emulsji przed metalizacją, glass suszy się na specjalnym stanowisku. Na tak przygotowany glassmaster nanosi się cienką warstwę srebra w celu przygotowania go do procesu elektrolizy (utworzenie warstwy przewodzącej prąd elektryczny). W przyszłości metal ten zostanie zastąpiony mieszanką pierwiastków szlachetnych wanadu i niklu, które dzięki swoim właściwościom pozwolą na wierniejsze odzwierciedlanie danych.
Kolejna faza procesu masteringu to testy. Glassmaster dla płyt CD jest weryfikowany na podstawie wartości i parametrów, w przypadku glassa dla DVD jest on sprawdzany na specjalnie przeznaczonym do tego cienkim szkle. Już na etapie masteringu GM Records troszczy się o wysoką jakość swoich usług. Zależy nam, aby Klient był zadowolony z produktu finalnego, a w tym przypadku z precyzyjnie odzwierciedlonych danych.
Jeśli w dotychczasowych fazach procesu masteringu nie wykryto błędów, a wyniki testów wypadły pozytywnie, glassmaster zostaje poddany obróbce galwanicznej, która trwa około 1 godziny. W trakcie procesów elektrolitycznych na powierzchni glassa nanoszona jest warstwa niklu o grubości 0,3 mm, w której odwzorowana jest ścieżka zapisu lasera. Z powstałej niklowej matrycy, od której odrywa się glassmaster, w późniejszych etapach tłoczenia nośników replikowane są płyty.
Z tej matrycy w procesie „rodzinnym” możemy wykonać do 10 matryc. Zanim dojdzie jednak do właściwego tłoczenia nośników optycznych, matryca niklowa zostaje poddana jeszcze oczyszczaniu. W pierwszej kolejności jest ona moczona w wodorotlenku sodu, przez który przepływa prąd. W tej fazie dochodzi do pasywacji srebra, czyli jego czernienia.
Następnie matryca zostaje polana roztworem z amoniaku, wodorotlenku sodu, perhydrolu 30% (wody utlenionej) i wody dejonizowanej (nuklearnej – stosowanej w elektrowniach atomowych do studzenia prętów). W efekcie tego zabiegu matryca zostaje oczyszczona z materiału bazowego – srebra, resztek kleju i emulsji światłoczułej. Ostatecznym jednak etapem oczyszczania jest pasywacja anodowa, podczas której zdejmuje się wszystkie inne resztki.
Powstała matryca jest weryfikowana optycznie, powierzchnia z danymi jest zalakierowana, a następnie obrabiana mechanicznie. W celu uzyskania doskonałej powierzchni przylegania do formy wtryskarki do replikacji, matrycę szlifuje się. Jest ona również, centrowana i wycinana w pożądanym kształcie, najczęściej okręgu.
Gotowa do replikacji matryca jest czystym niklem, który jest twardy i wykazuje dużą odporność na temperaturę. Żywotność jednej matrycy dla płyt CD to od 80 tys. sztuk i więcej, natomiast dla DVD jedna matryca może posłużyć wytłoczeniu od 40 tys. nośników wzwyż.