High Definition TV – nowa telewizja
Po raz pierwszy HDTV zaprezentowano już ponad 20 lat temu w Japonii. W przyszłości stanie się systemem wszystkich nadawców i będzie tak popularny jak obecnie system PAL, który odbieramy na naszych domowych telewizorach już od blisko 60 lat. Zastąpi on również oprócz PAL pozostałe systemy telewizji - NTSC i SECAM. Jakie wobec tego różnice pomiędzy tradycyjnym sygnałem a nowym standardem mają sprawić, że zamiast projekcji kinowej czy domowej z odtwarzacza DVD, wybierzemy coś z telewizyjnej ramówki.
Pełna ocena i docenienie różnic, pomiędzy sygnałem PAL a HDTV, wymaga przysłowiowego „sprawdzenia na własnej skórze”, czym jest telewizja trzeciej generacji. W domowym zaciszu jeszcze nie poznamy zalet HDTV, ponieważ żaden z polskich nadawców nie zdecydował jeszcze o zmianie standardu sygnału. Jedyne, co nam na razie pozostaje to odwiedzenie supermarketów z elektroniką użytkową lub specjalistycznych salonów ze sprzętem audio-video, gdzie moglibyśmy na telewizorach dostosowanych do HDTV obejrzeć program w nowym standardzie. Dla tych, co nie mogą doczekać się wysublimowanych doznań dla oka i ucha, czeka nie lada gratka. Jedna z największych sieci kinowych w Polsce pokaże w systemie HDTV Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej Niemcy 2006.
Nie wszyscy znają wszystkie informacje, które w przyszłości pozwoliłyby być bardziej świadomym widzem i jednocześnie poszerzyłyby percepcję odbioru sygnału HDTV. Tak więc, zasadniczą cechą odróżniającą High Definition od innych standardów jest wysoka cyfrowa jakość, którą uzyskano podwyższoną rozdzielczością obrazu zapisanego i wyświetlonego. Widz może zobaczyć więcej szczegółów. Stosowany tradycyjnie system PAL charakteryzuje się rozdzielczością 720x576 pikseli.
I tak drugi z podanych parametrów jest liczbą określającą ilość poziomych linii obrazu. Wartość tej danej najlepiej pozwala uzmysłowić różnicę w parametrach obrazu analogowego i cyfrowego. Minimalna wartość tej współrzędnej dla HDTV to 720, a maksymalna 1080. Minimum określające rozdzielczość standardu HD to 1280x720, co daje liczbę 921 600 pikseli. W przypadku maksymalnej rozdzielczości tzw. full HD 1920x1080, liczba pikseli wynosi 2 073 600 i oznacza prawie sześciokrotnie większą liczbę zawartych informacji w obrazie.
High Definition Television charakteryzuje się dwoma rodzajami rozdzielczości – progresywną (progressive scan – p) i z przeplotem (interlaced – i).
Obecnie standard HDTV ma 5 zatwierdzonych formatów:
720p (1280x720) – 24 klatki na sekundę
720p (1280x720) – 30 klatek na sekundę
720p (1280x720) - 60 klatek na sekundę
1080i (1920x1080)
1080p (1920x1080)
Różnica pomiędzy nimi polega na sposobie nadawania sygnału (skanowaniu linii i wyświetlaniu ich na ekranie). W przypadku formatu z przeplotem przesyłany do odbiorników obraz wypełnia najpierw linie nieparzyste, a potem parzyste. Wszystkie linie są pełne dopiero po dwóch przejściach. Jeśli chodzi o skanowanie progresywne tutaj wszystkie linie wypełniane są po kolei (720), aby powstała jedna pełna klatka obrazu. Wizualne odczucia związane z rozdzielczością i jej rodzajem, to przede wszystkim wysoka jakość obrazu, który jest wyraźny, nasycony i stabilny (bez migotania).
Kolejną zaletą HDTV jest obraz w panoramicznym formacie 16:9. Dla porównania tradycyjnie nadawany sygnał PAL ma proporcje 4:3. Dzięki temu parametrowi obraz w standardzie HDTV obejmuje dużo szerszy plan i na ekranach naszych odbiorników widzimy więcej szczegółów, których przy odbiorze sygnału w systemie PAL, nie jesteśmy w stanie zobaczyć. Warto zwrócić również uwagę na kolory, które w standardzie telewizji trzeciej generacji są bardziej realistyczne. Przekaz dźwięku w systemie surround, który do tej pory nigdy nie był dostępny w standardach telewizyjnych jest niewątpliwą zaletą HDTV. Wzbogacenie sygnału o tę cechę umożliwia w systemie kina domowego odbiór przestrzennego dźwięku Dolby Digital 5.1.
High Definition Television jest jeszcze mało znany w Polsce, co może trochę dziwić, ze względu na swoje cechy. Próby nadawania sygnału w tym standardzie, podjęła platforma cyfrowa Cyfra+. TVP również deklaruje chęć nadawania wybranych programów w nowej jakości.
Na świecie przejście na standard High Definition odbywa się bardziej dynamicznie. Format HDTV jest już powszechny w Japonii, Korei i Chinach (wszystkie kanały japońskiej TV, koreańska Broadcasting i chińska CCTV), Australii oraz w północnej i południowej Ameryce (HD net, TV Azteca-Mexico, TV Globo-Brasil).
Na rynku europejskim telewizją podwyższonej rozdzielczości będą mogli cieszyć się mieszkańcy Holandii, która jako pierwsza na naszym kontynencie wprowadzi standard HDTV, dzięki porozumieniu firm Philips i UPC. U naszych zachodnich sąsiadów transmisje programów w technologii HDTV uruchomiły stacje ProSieben, Premiere oraz Sat 1. Kolejnymi nadawcami, którzy zapowiedzieli uruchomienie telewizji wysokiej rozdzielczości, są BSkyB z Wielkiej Brytanii (22 maja 2006 roku), CanalSat z Francji oraz Sky Italia we Włoszech. Transmitowały w tym formacie w czerwcu Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej Niemcy 2006.