GM Records

Nowa generacja nośników optycznych

Pionierem w wykorzystaniu trójwymiarowości zapisu danych jest Pieter J. van Heerden z Polaroidu. Możliwości zastosowania holografii w magazynowaniu danych przedstawił już w 1963 roku. Obecnie firmy zaangażowane w opracowanie nowego formatu HVD – Holographic Versatile Disc zrzeszyły się w organizacji HVD Alliance (w skład, której wchodzą CMC Magnetics, FUJI, Nippon Paint, Optware, Pulstec, TOAGOSEI). Tymczasem inżynierowie z Optware w 2004 roku zaprezentowali nośniki do zapisu holograficznego, jednocześnie przedstawiając nagrywarkę, która pozwoli na tego typu utrwalenie informacji.

Czym wobec tego dysk HVD różni się od tych, które obecnie są powszechnie dostępne na rynku nośników optycznych. Najistotniejsza jest sama technika holografii, która umożliwia zapisanie danych w trzech wymiarach na typowym dysku o średnicy 12 cm (znany nam). W tej zaawansowanej technologii optycznej używane są dwa rodzaje lasera. Jeden z nich do zapisu/odczytu – zielony (532 nm), drugi czerwony pozycjonująco-adresujący (650 nm), który odpowiedzialny jest za odpowiednie pozycjonowanie głowicy. Transfer danych 1 Gbit/s jest również imponujący i jak na razie niepowtarzalny pośród dysków optycznych. Szybkość jest plusem, który przemawia na niekorzyść nośników typu High Density.

Ciekawostką w przypadku nośników holograficznych jest brak pojęcia ścieżki danych, pamięci zwane holograficznymi używają całych stron danych. Dzięki temu, niezwykle szybko można mieć dostęp do zapisanych informacji.

Najważniejszą i najistotniejszą obecnie cechą nośnika holograficznego, która jest przełomem na rynku elektroniki użytkowej, to ogromna pojemność. Holographic Versatile Disc może pomieścić około 1 TB danych, a wkrótce nawet 3,9 TB. Granica pojemności przy aktualnych możliwościach technicznych z pewnością i tak zwiększy się. Prace nad płytą HVD trwają i na razie nie można mówić o masowej produkcji tego typu dysków.

Poniżej schemat budowy i składu nośnika Holographic Versatile Disc